Yazıçı-jurnalist Rəfiqə Sadıqovanın yeni, "Sözüm sizədir" adlı kitabı çapdan çıxıb. Uzun illərdir mətbuatda çalışan bu peşəkar jurnalist həm də maraqlı bədii əsərlərin müəllifidir. Odur ki, təzəcə işıq üzü görmüş kitabı onun ədəbiyyatsevərlərlə növbəti görüşü sayıla bilər.
Əvvəlki kitablarında Rəfiqə Sadıqovanın çoxsaylı hekayələrini, povestlərini oxumuşuq. Bu yeni kitabında isə müəllif tamamilə başqa bir rakursdan çıxış edir. Kitabda mənəviyyat mövzusunda yazılmış kiçik esselər, hekayələr və qeydlər qələmə alınıb. Yeri gəlmişkən onu da qeyd edək ki, həmin yazıların bir çoxu "Azərbaycan" qəzetində dərc olunub. Ümumiyyətlə, Rəfiqə xanım "Azərbaycan"ın "Mənəviyyat mövzusunda" rubrikasında davamlı şəkildə çıxış edir.
Elə buradaca vacib bir məqamı da vurğulayaq. Təsadüfi deyil ki, Prezident İlham Əliyev mənəviyyat və milli-mənəvi dəyərləri dövlətçiliyin və milli varlığın əsas təməl prinsiplərindən biri kimi qiymətləndirir. O, azərbaycanlı üçün mənəviyyatın hər şeydən üstün olduğunu qeyd edir. Xalqımızın bu dəyərləri əsrlər boyu öz qəlbində və əxlaqında yaşatdığını dəfələrlə diqqətə çatdırıb. Milli-mənəvi dəyərlərə, ənənələrə və həyat tərzinə sadiqliyin ölkəmizin əsas istiqaməti və başlıca tendensiyası olaraq qaldığını deyib. Milli ruhlu, sağlam əqidəli gəncliyin Azərbaycan dövlətinin gələcək mövcudluğunun qarantı olduğuna əminliyini bildirib.
Rəfiqə Sadıqovanın sözügedən kitabında toplanmış yazılarında əks olunan hadisələr də müəllifin mövzuya məhz bu prizmadan yanaşdığını göstərir. Yazılarda xalqımızın yüzilliklər boyu yaşatdığı ənənələr vəsf olunur, sağlam həyat tərzi dəstəklənir. Təbii ki, ara-sıra, zaman-zaman cəmiyyətdə həmin müqəddəs amalların pozulması hallarına da rast gəlinir. Bunların şahidi olduğu halda Rəfiqə xanım dərhal qələmini götürür. Bir azərbaycanlı xanım, bir ana və fikrini mükəmməl ifadə etməyi bacaran bir yazar kimi etirazını sözü ilə bildirir.
Kitabın annotasiyasında deyildiyi kimi, müəllif oxucunu xeyirxahlıq, dürüstlük, mərhəmət və ədalət kimi ali insani keyfiyyətlər haqqında düşünməyə sövq edir: "Onun qələmində söz yalnız fikri ifadə etmək vasitəsi deyil, həm də insan qəlbinə yol tapan mənəvi qüvvədir. Esse və hekayələr toplusundan ibarət bu kitabda insanın daxili aləmi, həyata münasibəti və mənəvi seçimləri xüsusi həssaslıqla diqqətə çatdırılır. Müəllifin publisistik düşüncələri oxucunu daxili aləminə nəzər salmağa, vicdanı qarşısında hesabat verməyə çağırır".
Biz isə bu deyilənləri yazıların özünə istinadən konkret misallarla göstərək. "Elegiya"dan başlayaq. Rəfiqə xanımın öz anasına ithaf etdiyi elegiyadan. Bu, təkcə yaşa dolmuş bir insanın ana həsrəti, uzaqda qalmış uşaqlığı barədə kövrək xatirələr deyil. Bu, anasını canı qədər sevən, ananı müqəddəs bilərək hətta cənnəti onun ayaqları altında görən xalqımızın mənəviyyatı haqqında sanballı bir sözdür. Nə qədər yaşa dolsaq da, həmişə ata-ana həsrəti çəkirik. Onlara mənəvi ehtiyacımız həmişə var. Mənəviyyatımız belədir.
Və həm də anasının qədrini bilməyən, onu unudanlara bir örnək, bir mesajdır bu elegiya. Təəssüf ki, cəmiyyətimizdə belələri də var. "Yəqin əlim dəyib..." essesində müəllif anasına bir telefon zəngini belə qıymayan oğulun nankorluğundan danışır. Əli çörəyə çatan, şəhərdə özünə firavan həyat quran oğul anasını nəinki itirib-axtarmır, hətta ana ona zəng vuranda deyir ki, "qısa danış, vaxtım azdır".
Hələ bu nədir ki? İxtiyar yaşlı valideynlərini qocalar evinə "yerləşdirənlər" də var. Dövlətin sahib çıxdığı həmin qocalar orada maddi korluq çəkməsələr də, mənən əzilirlər, mənəviyyatı kasad olan övladlarının laqeydliyi, üzüdönüklüyü ucbatından əzab çəkirlər.
"Sonrakı peşmanlıq"da isə Rəfiqə Sadıqova diqqəti ailədə uşaqların təlim-tərbiyəsi kimi vacib məsələyə cəlb edir. "Təhsil ailədən, valideyndən başlamalıdır", - deyir müəllif. - "Necə? Ona göstərilən diqqət və qayğı ilə. "Vaxtım yoxdur" sözü bu sahədə keçərli ola bilməz, olmamalıdır. Analar telefonları əllərindən yerə qoyub öz müqəddəs işləri, ailəsi ilə qayğılanmalıdır. Rəqabət çeşidli restoran, səyahət, geyim, bahalı kosmetika və estetik-cərrahi müdaxilə sahəsində olmamalıdır. Gələcəyimiz sayılan övladlarımızın təhsilləri, tərbiyələri, sağlamlıqları diqqət mərkəzində saxlanılmalıdır. Çünki bugünkü səhvlərimiz illər sonra geri dönüşü mümkün olmayan vəziyyətə çevrilə bilər. Ataların dediyi kimi, sonrakı peşmanlığın faydası olmaz".
Bir sözlə, Rəfiqə Sadıqova oxucunun diqqətini bu gün cəmiyyətimizi narahat edən ən ümdə mənəviyyat problemlərinə cəlb edir. Onun yazdıqları fantaziya və ritorikadan uzaq bir qələm məhsulu, həyatda gördükləri, eşitdikləri, müşahidə etdikləridir.
Bir daha xatırladaq ki, Rəfiqə xanım peşəkar jurnalistdir. Onun həyatı belə dəqiqliklə müşahidə etməsi həm də bundan irəli gəlir. Və nə xoş ki, o həm də yazıçıdır. Bütün bunları öz bədii təxəyyülü, mükəmməl ifadə tərzi ilə diqqətə çatdırır.
Məşhur yazıçılardan hansısa təvazökarlıqla deyib: "Mən o qədər istedadlı deyiləm ki, qısa yaza biləm".
Rəfiqə Sadıqova yaradıcılığının ən ümdə məziyyətlərindən biri də məhz böyük bir problemi qısa, aydın, lakonik şəkildə çatdırmasıdır. Bu da onun istedadından və təcrübəsindən qaynaqlanır. İndiki hər dəqiqəsi bol məlumatlı, insanların vaxtının az olduğu zamanda maraqlı bir mövzunu oxucuya yığcam və gözəl şəkildə təqdim etməyin özü də ona bir töhfədir.
Yazıçı-jurnalist Rəfiqə Sadıqovanın bu töhfəsindən oxucuların bəhrələnməsini, özünə isə belə dəyərli əsərlərinin davamlı olmasını arzu edirik.
Flora SADIQLI,
"Azərbaycan"