İnsanın ruh halı həmişə eyni olmur. Fərəh, sevinc, qəm, kədər kimi hisslər ilin dörd fəsli kimi adamı sanki təqib edir. Amma nədənsə fərəh, sevinc etibarsızdır. Yəni səninlə çox qalmaq arzusu onun cismində qətiyyən yoxdur. Gəlir, səninlə dəqiqə, saat, ən çoxu bir gün keçirir və uçub gedir. Gedişi sürətli olduğu üçün "uçur" sözünü işlədirəm. Qəribədir ki, onun gəlişini gözləyirsən, intizarında olursan, amma o, bu istəyin qarşısında hətta sənə laqeydlik də edə bilir. Gəldim nə xoş, indisə… Hətta hələlik belə söyləmir. Onun tərsi olan kədər isə uça-uça gəlir, sürünə-sürünə, səninlə sanki canbir qəlb kimi ayrılmaq istəməyərək gedir. Özü də ayrılanda "yenə gələcəyəm" söyləməyi unutmur. Görəsən, onu qayıdacağına bu qədər əmin edən nədir? Dünyamızın, daha doğrusu, insanların vəfasızlığımı, dərdə şərik olanların azlığımı, yoxsa …
Dərd-kədər içində olana təskinlik vermək kimi bir qayda, adət olub. "Dərdinizə şərikəm" sözü elə bu adətdən yaranıb. Amma indi kədər birini üzürsə, başqası üçün az qala gəlir mənbəyinə çevrilir. Sosial platformada izləyici ovuna çıxanlar belə ağır yükü göydə qapırlar. Nəinki təskinlik verməyə çalışırlar, əksinə, odun üstünə yağ tökürlər ki, daha artıq alovlansın. Hətta "müdriklik" libasına bürünüb məsləhətlər də verməyə çalışırlar, gərək belə etməyəydiniz və s. Bu ya vəlvələdən, ya da zəlzələdən baş verib. Axı niyə insanın kədəri ilə oynayırsınız?!
Fenomen başqalarına davranışları, baxışları ilə təsir gücünə malik insanlara deyilsə də, artıq bu söz öz əvvəlki mənasını itirib. Dərdimiz, kədərimiz, adət-ənənəmiz, baxışlarımız bu dırnaqarası insanların əlində gəlir mənbəyinə çevrilib. Odur ki, kədəriniz sizi nə qədər incitsə də, onu çoxlarına söyləməyin, yəni onu ictimailəşdirməyə çalışmayın. Çünki ona şərik olanlar az, özləri üçün reytinq toplayanlar çox olacaq. Artıq bəzilərində acıma hissi yoxa çıxıb, onun yerini hərislik tutub. Bir qisim insanlarda özgəsinin kədərində sevinc axtarmaq, gəlir götürmək həvəsinə çevrilib. "Paylaşın ki, çox adam xəbərdar olsun" cümləsi yaranandan insanlığa məxsus ülvi hisslər göyə qalxıb, yox olub! Çünki həmin cümlə əsassız şayiələrə, şərə, böhtana, başqasının kədərindən mənfəət götürməyə xidmət edir.
Rəfiqə SADIQOVA,
yazıçı-jurnalist